Altijd Jac de Leeuw gebleven, niet meneer De Leeuw

Tekstvak:

Bert Hammes
 
Ospel - De 64-jarige Jac de Leeuw moet er nog aan wennen dat hij straks niks meer te vertellen heeft over zijn taxibedrijf. Bij het echte afscheid in juni zal het er dan ook best emotioneel aan toe gaan, erkent hij.

,,Niemand zal merken dat wij weg zijn. De naam Jac de Leeuw blijft gewoon bestaan. Die naam heb ik mee verkocht. Want wie kent De Leeuw niet?'', zegt hij in zijn als kantoor ingerichte woonkamer in Ospel.

Het is geen moment stil in de kamer. Telefoons staan voortdurend te rinkelen. En vanuit een hoekje in de kamer vallen de geluiden van een soort meldtafel te beluisteren. Taxi-ondernemer Jac de Leeuw laat zich door de geluiden niet van de wijs brengen. Hij is gewend aan de drukte.

,,Hier ben ik in 1970 met het bedrijf begonnen. Samen met m'n vrouw Drien'', vertelt hij. ,,Het geld om het bedrijf te starten, had ik in Duitsland met allerlei baantjes verdiend. We zijn begonnen met twee taxibusjes en een oude Chevrolet. Collega's in het dorp verklaarden me voor gek. Hoe kun je nu in een dorpje met 4000 inwoners een taxibedrijf beginnen, zeiden ze. Ik heb me van die opmerkingen niks aangetrokken. Ik heb altijd mijn eigen visie gevolgd. En het ging beter dan ik had gedacht.''

Na een jaar al namen Jac en Drien een taxibedrijf in Nederweert over. En weer een poosje later werd een Ospels bedrijf overgenomen. In de daaropvolgende jaren volgden nog meer overnames. Op dit moment biedt De Leeuw werk aan honderd mensen. Het bedrijf omvat een wagenpark van zestig voertuigen, variërend van taxi's en taxibusjes tot touringcars.

Hoe verklaart De Leeuw de gestage groei van het bedrijf? ,,We hebben er altijd met handen en voeten op gezeten. We hebben nooit 'nee' verkocht. Dag en nacht hebben Drien en ik paraat gestaan. We hebben altijd geprobeerd zo goed mogelijk service te verlenen aan de klanten'', legt De Leeuw uit.

De basis voor het bedrijf is vooral in de beginjaren gelegd, vertelt hij. In de tijd dat Jac en Drien zelf hun klanten vervoerden. ,,In die jaren fungeerden we meer als ziekenwagen dan als taxi. We hebben heel wat mensen uit Ospel en omgeving midden in de nacht naar het ziekenhuis gebracht, omdat dat sneller ging dan met een ziekenauto.''

Gaandeweg groeide het ziekenvervoer uit tot een van de belangrijkste activiteiten van het Ospelse bedrijf. Eerst in de regio Weert. Later ook in Noord-Limburg. Momenteel verzorgt Taxi De Leeuw het ziekenvervoer voor alle ziekenfondspatiënten in een gebied ten westen van de Maas dat zich uitstrekt van Nederweert tot aan Venray.

Behalve met ziekenvervoer houdt het bedrijf zich ook bezig met leerlingenvervoer, groepsvervoer en zakelijk vervoer. ,,We hebben ook een sociale functie vervuld als bedrijf'', zegt De Leeuw. ,,Ik weet niet hoe vaak we de politie in Weert hebben geholpen als er weer eens onraad dreigde op de Oelemarkt. We hebben heel wat keren hordes taxi's erop uitgestuurd om de jongeren uit Nederweert af te voeren.''

Over onraad gesproken. Echtgenote Drien raakte acht jaar geleden gewond bij een overval op het taxibedrijf. Ze kreeg klappen met een hamer. Aan dat voorval willen ze liever niet worden herinnerd.

Jac en Drien hebben tot voor kort nog zelf klanten vervoerd. Ze voelen zich een met hun honderd medewerkers. ,,Ik ben gewoon Jac gebleven, niet meneer De Leeuw'', zegt hij. Het ontbreken van een opvolger en hartproblemen vormden onlangs de aanleiding om zijn bedrijf te verkopen. ,,Op 7 mei bij het Moulin Blues bestuur ik voor de laatste keer zelf een taxi.''

Dagblad De Limburg,
Regionaal Roermond/Weert
Zaterdag 23 april 2005
 

Vorige pagina